islamic-sources

    1. home

    2. article

    3. 89 سوره الفجر

    89 سوره الفجر

    Rate this post

    (1) وَالْفَجْرِ
    1 – 1. پرھ جو قسم آھي.

    (2) وَلَيَالٍ عَشْرٍ
    2 – 2. ۽ ڏھن راتين جو قسم آھي.

    (3) وَالشَّفْعِ وَالْوَتْرِ
    3 – 3. ۽ ٻڌيءَ ۽ اِڪئيءَ جو قسم آھي.

    (4) وَاللَّيْلِ إِذَا يَسْرِ
    4 – 4. ۽ رات جو قسم آھي جڏھن ھلي.

    (5) هَلْ فِي ذَلِكَ قَسَمٌ لِّذِي حِجْرٍ
    5 – 5. ھان ڌيان واري لاءِ ھن (قسمن) ۾ بيشڪ پورو قسم آھي.

    (6) أَلَمْ تَرَ كَيْفَ فَعَلَ رَبُّكَ بِعَادٍ
    6 – 6. نه ڏٺئي ڇا ته (قوم) عاد سان تنھنجي پالڻھار ڪيئن ڪيو.

    (7) إِرَمَ ذَاتِ الْعِمَادِ
    7 – 7. (جي) ارم وارا وڏن ٿنڀن (جي عمارتن) وارا ھوا.

    (8) الَّتِي لَمْ يُخْلَقْ مِثْلُهَا فِي الْبِلَادِ
    8 – 8. جن جھڙو شھرن ۾ ڪونه بڻايو ويو آھي.

    (9) وَثَمُودَ الَّذِينَ جَابُوا الصَّخْرَ بِالْوَادِ
    9 – 9. ۽ (قوم) ثمُود سان (ڪيئن ڪيائين) جن ميدان (قرٰا) ۾ پھڻن جون ڇپون گھڙيون ھيون.

    (10) وَفِرْعَوْنَ ذِي الْأَوْتَادِ
    10 – 10. ۽ ميخن واري فرعون سان (ڪئن ڪيائين).

    (11) الَّذِينَ طَغَوْا فِي الْبِلَادِ
    11 – 11. انھن (مڙني ٽولين) جن شھرن ۾ سرڪشي ڪئي.

    (12) فَأَكْثَرُوا فِيهَا الْفَسَادَ
    12 – 12. پوءِ منجھن گھڻو فساد ڪيائون.

    (13) فَصَبَّ عَلَيْهِمْ رَبُّكَ سَوْطَ عَذَابٍ
    13 – 13. تنھنڪري تنھنجي پالڻھار مٿن عذاب جو چھبڪ وھايو.

    (14) إِنَّ رَبَّكَ لَبِالْمِرْصَادِ
    14 – 14. بيشڪ تنھنجو پالڻھار گھَٽَ (واري ھنڌ) ۾ (عملن کي ڏسندڙ) آھي.

    (15) فَأَمَّا الْإِنسَانُ إِذَا مَا ابْتَلَاهُ رَبُّهُ فَأَكْرَمَهُ وَنَعَّمَهُ فَيَقُولُ رَبِّي أَكْرَمَنِ
    15 – 15. پوءِ ماڻھو کي جڏھن سندس پالڻھار (ھن طرح) پرکيندو آھي جو اُن کي مانوارو ڪندو آھي ۽ نعمت ڏيندو اٿس، ته چوندو آھي ته منھنجي پالڻھار مون کي نوازيو.

    (16) وَأَمَّا إِذَا مَا ابْتَلَاهُ فَقَدَرَ عَلَيْهِ رِزْقَهُ فَيَقُولُ رَبِّي أَهَانَنِ
    16 – 16. ۽ جڏھن کيس (ٻئي طرح ھيئن) پرکيندو آھي جو مٿس روزي تنگ ڪندو آھي ته چوندو آھي ته منھنجي پالڻھار مون کي بي مانو ڪيو.

    (17) كَلَّا بَل لَّا تُكْرِمُونَ الْيَتِيمَ
    17 – 17. (ھرگز) ائين نه آھي بلڪ ڇوري ٻار کي تعظيم نه ڏيندا آھيو.

    (18) وَلَا تَحَاضُّونَ عَلَى طَعَامِ الْمِسْكِينِ
    18 – 18. ۽ نڪي مسڪينن جي کارائڻ تي ھڪ ٻئي کي رغبت ڏياريندا آھيو.

    (19) وَتَأْكُلُونَ التُّرَاثَ أَكْلًا لَّمًّا
    19 – 19. ۽ مُئن جو مال سموروئي ڳھي ويندا آھيو.

    (20) وَتُحِبُّونَ الْمَالَ حُبًّا جَمًّا
    20 – 20. ۽ گھڻي پيار سان مال کي پيارو رکندا آھيو.

    (21) كَلَّا إِذَا دُكَّتِ الْأَرْضُ دَكًّا دَكًّا
    21 – 21. ائين نه ڪجي جڏھن زمين (جي اونچاڻ) ڪٽي ڪٽي سنئين ڪئي ويندي.

    (22) وَجَاء رَبُّكَ وَالْمَلَكُ صَفًّا صَفًّا
    22 – 22. ۽ تنھنجو پالڻھار ايندو ۽ ملائڪ صِف صِف ٿي (ايندا).

    (23) وَجِيءَ يَوْمَئِذٍ بِجَهَنَّمَ يَوْمَئِذٍ يَتَذَكَّرُ الْإِنسَانُ وَأَنَّى لَهُ الذِّكْرَى
    23 – 23. ۽ اُن ڏينھن دوزخ کي آڻبو، اُن ڏينھن ماڻھو نصيحت وٺندو ۽ اُنھيءَ مھل (اھا نصيحت وٺڻ) اُن کي ڪٿي فائدي واري آھي.

    (24) يَقُولُ يَا لَيْتَنِي قَدَّمْتُ لِحَيَاتِي
    24 – 24. چوندو ته ھاءِ ارمان جيڪر پنھنجي (ھن ھميشه جي) حياتيءَ لاءَ (ڪجھ) اڳي موڪليان ھا.

    (25) فَيَوْمَئِذٍ لَّا يُعَذِّبُ عَذَابَهُ أَحَدٌ
    25 – 25. پوءِ انھيءَ ڏينھن الله جي عذاب جھڙو ڪوبه ڪونه عذاب ڪندو.

    (26) وَلَا يُوثِقُ وَثَاقَهُ أَحَدٌ
    26 – 26. ۽ نڪو ڪو الله جي قيد ڪرڻ جھڙو قيد ڪندو.

    (27) يَا أَيَّتُهَا النَّفْسُ الْمُطْمَئِنَّةُ
    27 – 27. (مؤمنن کي چئبو ته) اي آرام وٺڻ وارا جيءُ.

    (28) ارْجِعِي إِلَى رَبِّكِ رَاضِيَةً مَّرْضِيَّةً
    28 – 28. تون پنھنجي پالڻھار ڏانھن موٽِ ھل (تون اُن کان) راضي ٿيل آھين (ھو توکان) راضي ٿيل آھي.

    (29) فَادْخُلِي فِي عِبَادِي
    29 – 29. تنھنڪري (تون) منھنجي ٻانھن (جي ٽوليءَ) ۾ داخل ٿيءُ.

    (30) وَادْخُلِي جَنَّتِي
    30 – 30. ۽ منھنجي بھشت ۾ گِھڙ.